Het klinkt misschien een beetje onwerkelijk, een hamster operatie. (Dat was het voor mij eerlijk gezegd ook). Je vraagt je dan ook vast af hoe dat in zijn werk gaat en waarom eigenlijk? Quinty, mijn Russische dwerghamster, is een echte bikkel!

Wat vooraf ging

Hamster operatie

Als ik één woord moet gebruiken voor het beschrijven van mijn hamster, dan is dat actief. Fanatiek door het hok rennen, omhoog klimmen via de horizontale, ijzeren spijlen en als een gek in het rad en de hamster bal rennen.  Toen dat ophield, vond ik dat ook heel vreemd. Mijn moeder en ik tilden het nog ielige beestje op en ontdekte een grote tumor. Wat nu? Ze was op dat moment nog maar een paar maandjes oud. Toch maar de dierenarts bellen…

De hamster operatie

Eenmaal aangekomen bij de dierenarts, zag het er niet best uit. Na wat eerdere nare, recente ervaringen met andere huisdieren, zei de arts: ,,Ik vind het zo zielig voor jullie. Ik ga het gewoon proberen. We zien wel hoe het uitpakt.” En zo gezegd, zo gedaan. Er zijn verschillende stappen van het begin tot het eind van de operatie.

Allereerst kwam er een verdovingsspuit aan te pas. Omdat hamsters eigenlijk nooit geopereerd worden, heeft ze de dosering op de gok moeten bepalen. Zij had dit namelijk ook nog nooit eerder gedaan. Eenmaal buiten westen, was het tijd om onder het mes te gaan. De tumor is weg gesneden en daarna is de wond dicht gelijmd. Hechtingen waren geen optie, omdat een hamster die er hoogstwaarschijnlijk gewoon zelf uittrekt.

Om bij te komen en warm te blijven, werd de hamster op een met water gevulde latex handschoen gelegd. Voor extra warmte werd ze ook nog bedekt onder een klein dekentje. Ondertussen lag ze met haar kop in een beademingsbuis. Geslaagde operatie? Dat zeker! Maar plotseling kreeg ze een hartstilstand. De dierenarts heeft haar toen met één vinger een hartmassage gegeven. Hierdoor is haar hart weer gaan kloppen. Na een uurtje of anderhalf, vertoonde ze eindelijk weer een teken van leven en konden we haar weer ophalen. Mijn hamster heeft de operatie overleefd, gelukkig.

Hoe verder?

Mee naar huis in een doosje met een nieuwe, warme handschoen. De dierenarts heeft ons bepakt met pijnstilling. Van stil liggen was geen sprake. Nog helemaal slap en versuft van de narcose, probeerde ze elke keer weer om op te staan. Tevergeefs uiteraard, maar opgeven was er niet bij. Na een paar uur heb ik geprobeerd om haar weer in haar kooi te zetten. Dat ging echter nog niet. Na nog een paar uur, kon ze zich weer redelijk voortbewegen door het zaagsel. Ooit een dronken hamster gezien? Nee ik ook niet, maar zo bewoog ze wel. Voor de zekerheid heb ik haar ’s nachts maar meegenomen naar boven, om haar in de gaten te kunnen houden.

hamster operatie

Door de operatie was er niks maar van haar over, geen kracht meer in dat kleine lichaampje. Ze weigerde te eten, dus hebben we haar een paar dagen lang, zes keer per dag gevoerd met een spuit. Daar deden we dan appelmoes of wortel babyvoeding in, dat werd op een gegeven moment haar favoriet. Later kwamen we erachter dat het door de pijnstilling kwam, dat ze weigerde te eten. Daar zijn we toen mee gestopt en het ging met de dag beter!

Hoe het nu gaat

Ze is weer helemaal de oude na de zogenoemde hamster operatie. Rennen als een gek, lekker eten en hamsteren kan ze als de beste. Haar een stukje wortel weg zien peuzelen, is toch wel echt puur genieten!